อุตส่าห์มาเดินเล่นที่คะวะโงะเอะทั้งที ก็ต้องใส่ชุดกิโมโน
ที่เป็นเสื้อผ้าทางวัฒนธรรมดั้งเดิมของญี่ปุ่นสิ !
"บิบิอัน (Bibian)" เป็นร้านที่ให้เราสามารถสัมผัสประสบการณ์จริงกับ
การใส่ชุดกิโมโนได้อย่างง่ายดาย มีเอกลักษณ์อยู่ที่ความหลายหลายของ
ผ้าที่มีให้เลือก ไม่ว่าจะเป็นสีสันที่มีให้เลือกทั้งสีแดง สีน้ำเงิน
สีเขียว ฯลฯ รวมถึงลวดลายต่างๆอีกมากมาย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีกิโมโนให้
เลือกหลายร้อยรูปแบบ หลังจากที่เลือกแบบที่ชอบแล้ว
พนักงานจะช่วยเลือกโอบิ (ผ้าคาดเอว) ที่เข้ากับชุดให้คุณด้วย

แน่นอนว่าของเล็กน้อยจำพวกทะบิและโซริ (ถุงเท้าและรองเท้าแบบญี่ปุ่น)
รวมทั้งการแต่งทรงผมนั้น ทั้งหมดพนักงานจะเป็นผู้ดูแลให้
ราคาสำหรับผู้หญิงตั้งแต่ 2,000 JPY และสำหรับผู้ชายตั้งแต่ 3,000 JPY
(ไม่รวมภาษี) ราคานี้ถือเป็นราคาที่สมเหตุสมผลที่จะช่วยสร้างความทรงจำ
ในคะวะโงะเอะได้ไม่รู้ลืม

หากกล่าวถึงสถานที่ที่ห้ามพลาดเมื่อไปเยือนเมืองคะวะโงะเอะ
คงไม่พ้น "หอระฆังบอกเวลา (Toki no kane)" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์
ของเมืองที่มีความสูงประมาณ 16 เมตร
หอยุคแรกสร้างขึ้นช่วงต้นสมัยเอะโดะเมื่อราว ๆ 400 ปีที่แล้ว
หอปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่เป็นครั้งที่ 4 หลังเกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่
ที่คะวะโงะเอะในสมัยเมจิ โครงสร้างเป็นหอ 3 ชั้นที่สร้างด้วยไม้
เมื่อถึงเวลา 6:00 น. 12:00 น. 15:00 น. และ 18:00 น. นาฬิกาจะตี
ระฆังบอกเวลาให้ทราบ หอระฆังบอกเวลาที่คอยเฝ้ามองการพัฒนา
ของเมืองคะวะโงะเอะนี้ ยังได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน
"100 เสียงแห่งภูมิทัศน์ของญี่ปุ่นที่อยากให้อนุรักษ์ไว้" อีกด้วย

ซอยร้านขนม (Kashiya-yokocho) เป็นโซนที่คึกคักมีผู้คนพลุกพล่านจอแจ
สองฝั่งของตรอกที่ปูพื้นหินอยู่นั้น เรียงรายไปด้วยร้านขนมกว่า 20 หลัง
ตามหน้าร้านจะมีขนมดั้งเดิมของญี่ปุ่นวางขายเรียงรายอยู่ตั้งแต่ขนมดะกะชิ
(Dagashi / ขนมทานเล่น) ที่ชวนให้หวนระลึกถึงอดีตด้วยแพ็คเกจที่เป็นเอกลักษณ์
ไปจนถึงลูกอมรสอบเชยที่มีชื่อเรียกว่า นิกกิอะเมะ (Nikki-ame) เป็นต้น

ประวัติศาสตร์ละแวกนี้เริ่มตั้งแต่ต้นสมัยเมจิ ได้มีการผลิตขนมขึ้นมากมายแทน
ร้านขนมในโตเกียวหลังจากเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่คันโตเมื่อปี ค.ศ. 1923
ว่ากันว่าช่วงต้นของสมัยโชวะมีร้านขนมที่นี่มากกว่า 70 ร้าน

มือนึงถือดังโงะย่าง ในขณะที่สองขาก็ก้าวไปเรื่อยๆ พาเราไปสัมผัสบรรยากาศ
ที่เรียบง่าย พร้อมๆกับกลิ่นหอมหวนของโชยุย่างที่ลอยมาตามถนน

ศาลเจ้าที่มีประวัติศาสตร์เก่าแก่ยาวนานเป็นจุดเด่นอันน่าภาคภูมินี้
กล่าวกันว่าถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 541 ภายหลังการก่อสร้างปราสาทคะวะโงะเอะ
ในปี ค.ศ.1457 ศาลเจ้านี้ก็เป็นที่รักจากทั้งผู้คนในเมืองและเจ้าของปราสาท
ในฐานะที่เป็นที่สถิตของเทพารักษ์ สิ่งก่อสร้างอย่างตัวศาลเจ้าหลักที่มีการแกะสลัก
อย่างประณีต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของจังหวัดไซตะมะ
เชื่อกันว่าศาลเจ้าคะวะโงะเอะฮิคะวะมีเจ้าแห่งคู่ครองและครอบครัวหรือที่เรียกกันว่า
เทพแห่งการผูกเนื้อคู่ เทพแห่งชีวิตคู่ และเทพแห่งชีวิตครอบครัว 5 องค์สถิตอยู่
ทำให้มีผู้มาเยี่ยมเยียนสักการะเป็นจำนวนมาก
สามารถสัมผัสวัฒนธรรมเทศกาลที่สืบทอดกันมาแต่โบราณของญี่ปุ่น
เช่น เทศกาลทะนะบะตะในเดือนสิงหาคมของทุกปี
หรือเทศกาลคะวะโงะเอะในเดือนตุลาคมของทุกปี