เมื่อ50กว่าปีที่ผ่านมา ดนตรีที่ได้รับความนิยมในญี่ปุ่นเรียกว่าเพลงป๊อปปูล่าร์และเกิดเป็นประเภทที่แตกแขนงออกมาจากตรงนั้น ลักษณะเฉพาะของดนตรีญี่ปุ่นที่หยั่งรากลึกลงไปนั่นก็คือ เอ็งกะ (เพลงที่มักจะร้องเล่นลูกคอแบบเพลงลูกทุ่ง) โดยมีลักษณะพิเศษ คือ เครื่องแต่งกายส่วนใหญ่ที่เป็นเสื้อผ้าแบบญี่ปุ่น และวิธีการร้องเพลงที่โดดเด่นที่เรียกว่า Kobushi โดยส่วนใหญ่จะร้องเป็นเพลงรำพันถึงความโศกเศร้าที่ไม่สมปรารถนา
หรือร้องเกี่ยวกับบ้านเกิด สมัยนี้มีแนวโน้มว่าผู้ฟังเอ็งกะคือผู้ที่มีอายุค่อนข้างมาก
ส่วนคนหนุ่มสาวมักฟังเพลงป๊อบมากกว่า

เมื่อปีที่ผ่าน ที่ญี่ปุ่นได้เกิดกลุ่มไอดอลที่เน้นการแสดงเฉพาะตามพื้นที่ต่างๆ และมีความหลากหลายในการร้องเพลงซึ่งเรียกว่า” กลุ่มศิลปินท้องถิ่น” ป็นสัญลักษณ์ของท้องถิ่นนั้นๆทั่วประเทศ
ในระหว่างเพลงก็จัดให้มีช่วงที่สามารถจับมือหรือสนทนาด้วยได้ เพื่อสร้างความครื้นเครงให้แก่แฟนคลับเพิ่มขึ้น

เพลงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะในแต่ละท้องถิ่นทั่วญี่ปุ่นซึ่งเรียกว่า “ เพลงพื้นบ้าน” ถูกสืบทอดกันอย่างช้านาน
ถ้าไปโอกินาว่า ต้องไม่พลาดที่จะฟังเพลงพื้นเมืองริวกิว จะมีการแสดงสดเพลงพื้นบ้านริวกิวให้พบเห็นได้บ่อยๆตามร้านอิซากายะ (ร้านเหล้าญี่ปุ่น) สามารถฟังเพลงและรับประทานอาหารโอกินาว่าไปพร้อมๆกับจิบเหล้า
“Awamori” (เหล้าขาวของโอกินาว่า) เคลิบเคลิ้มไปด้วยความรู้สึกดี และเป็นความทรงจำที่ไม่มีวันลืมในการท่องเที่ยวอย่างแน่นอน

ในปีที่ผ่านมา ระบบ High Definition Audio ซึ่งเป็นระบบเสียงคุณภาพเสียงที่ดีและสมจริงและเป็นธรรมชาติมากขึ้น กว่าในสมัยก่อน ได้เป็นที่จับตามอง คุณภาพเสียงที่ดีสมจริงมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งเสียงปรบมือจังหวะการหายใจของนักร้อง เสียงปรบมือเสียง แม้กระทั่งเสียงตะโกนซ้ำ ก็สมจริงเสมือนยืนอยู่ในสถานที่ถ่ายทอดสด บริการคุณภาพเสียงระบบ High Definition Audioก็ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น ซึ่งน่าจะกลายเป็นที่นิยมในอนาคต