คำว่า “ชะจิ” นั้นหมายถึง ศาลเจ้าชินโตะและวัดทางพระพุทธศาสนา ส่วนคำว่า “เคได” หมายถึง บริเวณที่วัดหรือศาลเจ้านั้นดูแลความเรียบร้อยอยู่ ซึ่งบริเวณที่มีซากวัดวาอารามและศาลเจ้า วัด รวมถึงสิ่งปลูกสร้าง ในภาษาญี่ปุ่นจะเรียกว่า “คิวเคได”

สาเหตุหนึ่งที่ทำให้ศาลเจ้าชินโตะและวัดทางพุทธศาสนาลดลงคือ ฝีมือมนุษย์ มีหลายกรณีที่วัดวาอารมถูกเผาจากน้ำมือมนุษย์จนเสียหาย อย่างวัด “เอฟุคุจิ” เมืองคามาคุระ จังหวัดคานากาวะ ที่ถูกทำลายลง จนปัจจุบันกลายเป็นทุ่งหญ้าสุสุกิ

“Haibutsu kishaku” นโยบายกวาดล้างพระพุทธศาสานาในสมัยเมจิ นโยบายรัฐที่มุ่งสร้างชาติสู่สมัยใหม่ ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้วัดทางพระพุทธศาสนาถูกทำลายลง โดยที่รัฐบาลมุ่งต้องการให้ศาสนาชินโตเป็นศาสนาประจำชาติจึงพยายามกวาดล้างศาสนาพุทธที่ถูกเผยแผ่มาจากต่างประเทศออกไป แม้แต่ตำแหน่งหรือทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องกับศาสนาพุทธก็ถูกกีดกันจากรัฐบาล

ในสมัยหนึ่ง สิ่งปลูกสร้างจำนวนมากได้ถูกทำลายลงจากการเคลื่อนไหวของกบฏต่อต้านผู้มีอำนาจ ว่ากันว่าในสมัยเซ็งโงะกุ การก่อกบฏของกลุ่มผู้นับถือศาสนาพุทธ “อิกโคอิกขิ”นั้น ได้สร้างความเสียหายต่อศาลเจ้าเป็นจำนวนมาก

ปัจจุบัน สถานที่ที่เคยเป็นซากของสิ่งปลูกสร้างทางศาสนาก็ได้กลายเป็นตึกสูงเรียงราย กลายเป็นย่านธุรกิจ หรือทุ่งกว้าง หากเราได้ทราบความเป็นมาของสถานที่แห่งนั้นแล้ว เราก็จะสัมผัสได้ถึงความเป็นไปของกาลเวลา และการเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์ได้กระมัง