Nougaku (ละครโน)

Nougaku (ละครโน)

Update: 26 ต.ค. 2559

ละครโน หรือ Nougaku เป็นการแสดงพื้นบ้านของญี่ปุ่นที่รวมเอาละครโน และ
ละคร Kyogen (ละครตลกตบตาที่ใช้เล่นแทรกละครโน) เข้าด้วยกัน โดยบนเวที
นักแสดงจะแสดงการร่ายรำไปพร้อมกับเนื้อเรื่อง โดยจะไม่แสดงแค่เพลงเท่านั้น
แต่ยังมีลักษณะพิเศษของความเป็นญี่ปุ่นเป็นจุดเด่นด้วยเช่นกัน

ประวัติศาสตร์ของละครโน

ต้นกำเนิดของละครโนมาจากละคร "Sarugaku (ละครเวทีอย่างหนึ่งของญี่ปุ่นที่
ได้รับความนิยมในช่วงศตวรรษที่ 11 ถึง 14)" ที่ได้รับมาจากประเทศจีนในช่วง
สมัยนารา หรือราวปีค.ศ. 700 โดยละคร Sarugaku ที่มีการเลียนแบบท่าทาง
พร้อมกับการแสดง และการแสดงบทเพลงที่ฟังดูเป็นตลกขบขันนั้น ได้รับความ
นิยมในฐานะการแสดงมหรสพที่จัดขึ้นตามวัดและศาลเจ้า และแพร่หลายไปยัง
หมู่คนทั่วไปในเวลาต่อมา นอกจากนี้ละครโนและ Kyogen ก็เป็นที่ยอมรับในต่างประเทศเป็นอย่างมาก และปัจจุบันก็ยังสามารถรับชมได้ในหลายพื้นที่ใน
ญี่ปุ่นในฐานะการแสดงพื้นบ้านและพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์

นักแสดงละครโน

นักแสดงหลักของละครโนจะเรียกว่า "Shi-te" โดยไม่ใช่เพียงแค่มนุษย์เท่านั้น
แต่ยังมีบทครอบคลุมหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นเทพเจ้า นักรบ วิญญาณและ
วิญญาณหญิงสาว ปีศาจสาว เท็นงู (วิญญาณบนภูเขา มีจมูกยาวและผิวสีแดง)
หรือเทพเจ้ามังกร และผู้ที่แสดงร่วมกับ Shi-te จะเรียกว่า "Waki" มีบทบาท
สำคัญที่ขาดไม่ได้เลยในแทบทุกบทแสดง

เพลงในละครโน

นักแสดงบนเวทีไม่ได้มีเพียงแต่นักแสดงละครเท่านั้น วงดนตรีละครโนที่คอย
บรรเลงเพลงให้เข้ากับสถานการณ์ต่าง ๆ ก็สำคัญไม่แพ้กัน โดยเครื่องดนตรีที่ใช้
นั้นก็มีตั้งแต่ขลุ่ย (ที่เวลาเป่าจะขนานกับพื้น) เรียกว่า "Noukan", กลองเล็ก
กลองใหญ่ นอกจากนี้ เสียงยะ (Ya-goe) ร้องว่า "โย" ที่มาพร้อมกับการตีเครื่อง
ตีหลากหลายชนิดพร้อมกลองใหญ่ และเสียงฮะ (Ha-goe) ที่ร้องว่า "โฮ" เพื่อ
เพิ่มความสนุกสนานครื้นเครงให้กับการร่ายรำเองก็เป็นส่วนประกอบที่สำคัญ

เวทีละครโน

เวทีที่ถูกนำมาใช้แสดงละครโนจะทำมาจากไม้ Ennoki (ไม้ชนิดหนึ่งของญี่ปุ่น)
โดยเฉพาะโรงละครโนสาธารณะที่มีชื่อเสียงอย่าง "โรงละครโนแห่งชาติ" และ
โรงละครโนบนน้ำของศาลเจ้า Ikutsushima ที่ถูกเลือกให้เป็นมรดกโลก

จุดสำคัญของการไปชมการแสดง

ก่อนที่จะไปเพลิดเพลินกับละครโน ควรไปซื้อ "Shishou (บทร้อยแก้วและ
ร้อยกรอง) มาจากโรงละครโนเสียก่อนจะดีกว่า เพราะบทร้อยแก้วและร้อยกรอง
ที่เป็นบทการแสดงนั้น จะมีเขียนเรื่องราว ตัวละครที่ปรากฎ ตำแหน่ง และยุคสมัย
ที่ใช้ในการดำเนินเรื่องเอาไว้ให้อย่างชัดเจน

มารยาทการชมการแสดง

การไปชมการแสดงละครโนนั้นไม่มีการกำหนดเครื่องแต่งกายเฉพาะเอาไว้
ทำให้สามารถเข้าไปชมด้วยเสื้อที่ต้องเรียบร้อยมากก็ได้ แม้ในสมัยก่อนจะมี
การส่งเสียงเรียกหรือปรบมือระหว่างการแสดงอยู่ก็จริง แต่ในปัจจุบันผู้ชมมัก
จะไม่ค่อยปรบมือกันสักเท่าไรนัก การชมละครอย่างสงบเงียบจึงเป็นมารยาท
ขั้นพื้นฐานอย่างหนึ่งของละครโน

*ข้อมูลนี้เป็นข้อมูลขณะลงพิมพ์บทความ

แชร์บทความนี้